Vrijheid

 

Het is vandaag 5 mei, Bevrijdingsdag!

Wat een heerlijkheid om in een land op te mogen groeien en te leven waar vrijheid heel normaal is.

 

Maar hoe vrij ben je daadwerkelijk?

Hoeveel laat jij van je echte zelf zien?

En hoeveel laat je toch iets anders zien omdat je denkt dat het zo hoort?

Of omdat je als er als kind zijnde achter kwam dat het niet veilig voelde jezelf te zijn?

 

De afgelopen twee weken mocht ik samen met mijn mannen op ons lekkere plekje in Belgie vertoeven. We hebben daar een stacaravan en dat geeft ons de vrijheid daar naar toe te gaan en weer te vertrekken wanneer het voor ons fijn voelt. Is het weer ineens heerlijk, dan blijven we gewoon een nachtje langer of vertrekken pas laat. De kleine man heeft alle vrijheid daar om heerlijk te spelen en te ontdekken, de grote man heeft alle vrijheid om heerlijk te keutelen rondom de caravan en ik heb alle vrijheid om heerlijk van de natuur te genieten en te connecten met de natuur.

 

So far, so good.

Maar deze vrijheid geeft ook de ruimte voor de lastigere gevoelens om eens boven te komen. Lastigere gevoelens voor mij, want ik heb nooit als kind echt kunnen leren de negatieve emoties ook te ervaren. Laat staan hoe je die ook kan en mag beleven.

Verdriet wilde ik niet laten zien, want er was al genoeg verdriet zonder dat van mij erbij.

Boosheid en dan vooral de luidruchtige boosheid werd niet gewaardeerd want wat zouden de buren etc er wel niet van denken. Mijn boosheid en frustratie kon ik alleen uiten door mijn pyama heel boos weg te gooien, want dat gaf geen lawaai en maakte niets kapot.

 

Wat een geluk

 

Maar o boy, wat was dat fijn, iets keihard weggooien. Ook mijn zienswijze op dingen was anders en ik durfde vaak niet te zeggen wat ik echt wilde en dacht, omdat ik bang was dan alleen te zijn.

 

Wat een geluk dat je dit ook later allemaal nog kan leren.  En kan leren voelen hoe fijn het is om steeds meer en meer jezelf te zijn.

Mijn lichaam gaf op de camping al vrij snel aan dat er iets dwars zat. Ik had meer pijn en ik wist dat er iets ruimte wilde.

Maar wat??

En wilde en durfde ik dat wel?

Want op vakantie moet toch alles gezellig en fijn zijn? Hmmmmmm, weer een heerlijke aanname die ik zelf had bedacht. Herken je dat?

 

Dus ik heb de vrijheid genomen om de afgelopen week zo nu en dan ook eens heerlijk te janken, me heel rot te voelen, niet wetende hoe ik dat moest oplossen en het lekker zo gelaten!

En weet je wat? Dat voelde zo goed.

Het gewoon er laten zijn.

En als ik weer dacht dat ik het moest oplossen met meditatie, lopen, schrijven of wat dan ook, dan dacht ik daarna: echt niet, het is wat het is.

Gewoon alleen eerlijk naar mijzelf en naar mijn mannen, proberen uit te spreken wat ik voelde of juist nietvoelde.

 Er op vertrouwend dat zij dan niet weg zouden lopen.

En wat was dat fijn!

Wat een verademing en …….

Wat een VRIJHEID!

 

Ik ben heel benieuwd wanneer jij je voor het laatst echt vrij hebt gevoelt!

Of herken je deze situaties en weet je niet hoe je dat kan doorbreken?

Schreeuwt jouw lijf het ook uit, maar weet je niet wat?

Neem dan vrijblijvend contact met mij op, wie weet kan ik jou in mijn praktijk ‘Eenvoudig Genezen’ verder helpen.

Met liefde!

 

 

mei 5, 2018
Marjolein
story